6 Ocak 2017 Cuma

geçmiş zaman

Bu yılın en mutlu eden seyahati Hollanda oldu.
Ramazan Bayramındaki kemiklerimi ısıtan Balkanlar seyahatini de anmadan olmaz.
Masterpiece'de heykel yapmaya çabaladık.

Taksimden Karaköye inerken her seferinde bu vitrini görüp mutlu oldum.
Kedi kadınımla bolbol film izledik.
İzmir i özledim, daha çok gitmem gerek!!
Romanya beni şaşırttı.
Kadıköy'de oturmaya başladığımız 2008 yılından beri Modaya hiç bu kadar az gittiğim bir yıl olmamıştı. Bu yıl İstanbul'a taşınalı 10 sene olacak. 18 yaşında cahil cühela hiç bir şeyden habersiz geldiğim şehirde 10 yıl geçirmişim. O zamanki insanla şu anki arasında inanılmaz farklar var. Ama en karamsar ve umutsuz senemi geçirdim sanırım. İzmirime geri dönmek istiyorum artık. Her gün Anadolu-Avrupa yakası arasında mekik dokumaktan, kalabalıktan bıktım, her geçen gün artan ev ve kira fiyatları boşuna neden çabalayıp duruyorum ben burda dedirtiyor. Bilmem kaç zamanda bir şehrin bir yerini keşfetmeye çıkıyorum onda da kalabalıktan daral geçiriyorum, bu koca şehirde yaşamamın hiç bir manası kalmıyor, kalitesiz bir yaşamdan başka bir şey değil.
Güzel şeyler yaşarız umarım bu yıl, sağlıkla geçsin, eski seneleri aratmayan bir yıl olsun, şükretme sebeplerimiz artsın.

26 Aralık 2016 Pazartesi

yılın son filmleri

















 Bir aydan fazladır izlediklerimi not etmemişim.Çoğunu yorumlardan yola çıkarak izlediğim için çok beğendim.
Favorilerim It's a Wonderful Life, Captain Fantastic ve Julieta
Bridget Jones her zamanki gibi mutlu etti. Şeker Portakalı çocukluğumda okuduğum kitap böyle kötü değildi dedirtti, izlemeyin!

13 Aralık 2016 Salı

kışın büyükada

Geçen hafta sonu soluğu Büyükada'da alıp bisiklet kiralayıp adanın daha önce hiç gitmediğim Yılmaztürk Caddesi'nin bulunduğu kısma gittik. .
















Reşat Nuri Güntekin'in evi.

Adalar Müzesi beklemediğim kadar güzeldi.









Büyükada Rum Yetimhanesi dünyanın en büyük 2. ahşap binasıymış. İnternette okuduğum kadarıyla en büyük ahşap bina Sevilla'daki Metropol Parasol'muş.
1890ların sonunda otel olarak inşa edilen yeterli izinler alınamadığı için yetimhaneye dönüştürülmüş, 1960'larda tamamen kapatılmış, çürümeye terk edilmiş. Bahçesine bile girilemeyen bina yakından inanılmaz derecede ihtişamlı.














Oksijen, soğuk hava, sessizlik, tembelliğe alışmış bünyeme pedal çevirmekten yorgunluk şahane geldi! Yine gidelim, hep gidelim.